ສຸຂະພາບດີເລີ່ມຕົ້ນທີ່ລະດັບນ້ຳຕານ

ບົດຄວາມນີ້ແມ່ນເພື່ອຈຸດປະສົງໃຫ້ຂໍ້ມູນເທົ່ານັ້ນ ແລະ ບໍ່ຄວນຖືວ່າເປັນຄຳແນະນຳທາງການແພດ. ກະລຸນາປຶກສາແພດຊ່ຽວຊານທີ່ມີຄຸນວຸດທິເພື່ອຄຳແນະນຳ ແລະ ການປິ່ນປົວສະເພາະບຸກຄົນ.

ລະດັບນ້ຳຕານໃນເລືອດແມ່ນຫຍັງ ແລະ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງສຳຄັນ?

ລະດັບນ້ຳຕານໃນເລືອດ, ທີ່ເອີ້ນກັນວ່າລະດັບກລູໂຄສ (glucose), ແມ່ນປະລິມານນ້ຳຕານທີ່ໄຫຼວຽນຢູ່ໃນກະແສເລືອດຂອງທ່ານ. ກລູໂຄສແມ່ນແຫຼ່ງພະລັງງານ (energy) ຫຼັກຂອງຮ່າງກາຍ, ໄດ້ມາຈາກອາຫານທີ່ເຮົາກິນ. ທຸກໆເຊວໃນຮ່າງກາຍຕ້ອງການກລູໂຄສເພື່ອເຮັດວຽກຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ໂດຍສະເພາະສະໝອງ. ການຮັກສາລະດັບກລູໂຄສໃຫ້ຢູ່ໃນເກນປົກກະຕິແມ່ນສຳຄັນຕໍ່ສຸຂະພາບ (health) ໂດຍລວມ ແລະ ຄວາມເປັນຢູ່ທີ່ດີ (wellbeing). ຖ້າລະດັບນ້ຳຕານສູງເກີນໄປ (hyperglycemia) ຫຼື ຕ່ຳເກີນໄປ (hypoglycemia) ເປັນເວລາດົນ, ມັນສາມາດນຳໄປສູ່ບັນຫາສຸຂະພາບທີ່ຮ້າຍແຮງໄດ້, ເຊັ່ນ: ຄວາມເສຍຫາຍຕໍ່ເສັ້ນປະສາດ, ຕາ, ໝາກໄຂ່ຫຼັງ, ແລະ ຫົວໃຈ. ດັ່ງນັ້ນ, ການເຂົ້າໃຈແລະການຄວບຄຸມລະດັບນ້ຳຕານຈຶ່ງເປັນສ່ວນໜຶ່ງທີ່ສຳຄັນຂອງການດູແລສຸຂະພາບ.

ບົດບາດຂອງອິນຊູລິນ ແລະ ເມຕາບໍລິຊຶມ

ອິນຊູລິນ (insulin) ເປັນຮໍໂມນທີ່ຜະລິດໂດຍຕັບອ່ອນ, ມີບົດບາດສຳຄັນໃນການຄວບຄຸມລະດັບນ້ຳຕານໃນເລືອດ. ຫຼັງຈາກທີ່ເຮົາກິນອາຫານ, ຮ່າງກາຍຈະຍ່ອຍຄາໂບໄຮເດຣດໃຫ້ເປັນກລູໂຄສ, ເຊິ່ງຈະເຂົ້າສູ່ກະແສເລືອດ. ອິນຊູລິນຈະຊ່ວຍໃຫ້ກລູໂຄສເຂົ້າສູ່ເຊວຕ່າງໆ ເພື່ອນຳໄປໃຊ້ເປັນພະລັງງານ ຫຼື ເກັບໄວ້ໃຊ້ໃນພາຍຫຼັງ. ຂະບວນການນີ້ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງເມຕາບໍລິຊຶມ (metabolism) ຂອງຮ່າງກາຍ, ເຊິ່ງເປັນຊຸດຂອງປະຕິກິລິຍາທາງເຄມີທີ່ປ່ຽນອາຫານໃຫ້ເປັນພະລັງງານ. ການຮັກສາຄວາມສົມດຸນ (balance) ຂອງອິນຊູລິນ ແລະ ກລູໂຄສແມ່ນຈຳເປັນ. ຖ້າຮ່າງກາຍບໍ່ສາມາດຜະລິດອິນຊູລິນໄດ້ພຽງພໍ ຫຼື ເຊວຕ່າງໆບໍ່ຕອບສະໜອງຕໍ່ອິນຊູລິນຢ່າງຖືກຕ້ອງ (ພາວະດື້ຕໍ່ອິນຊູລິນ), ລະດັບນ້ຳຕານໃນເລືອດກໍ່ຈະສູງຂຶ້ນ, ເຊິ່ງເປັນລັກສະນະຂອງພະຍາດເບົາຫວານ.

ໂພຊະນາການ ແລະ ອາຫານທີ່ມີຜົນຕໍ່ລະດັບນ້ຳຕານ

ສິ່ງທີ່ເຮົາກິນມີຜົນໂດຍກົງຕໍ່ລະດັບນ້ຳຕານໃນເລືອດ. ໂພຊະນາການ (nutrition) ທີ່ເໝາະສົມແມ່ນພື້ນຖານຂອງການຄຸ້ມຄອງລະດັບນ້ຳຕານ. ອາຫານ (diet) ທີ່ມີຄາໂບໄຮເດຣດສູງ, ໂດຍສະເພາະຄາໂບໄຮເດຣດທີ່ປຸງແຕ່ງແລ້ວແລະນ້ຳຕານເສີມ, ສາມາດເຮັດໃຫ້ລະດັບກລູໂຄສເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງໄວວາ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ອາຫານທີ່ມີເສັ້ນໃຍສູງ, ໂປຣຕີນ, ແລະໄຂມັນທີ່ດີຕໍ່ສຸຂະພາບສາມາດຊ່ວຍໃຫ້ລະດັບນ້ຳຕານຄົງທີ່ຫຼາຍຂຶ້ນ. ການເລືອກອາຫານທີ່ດີຕໍ່ສຸຂະພາບເຊັ່ນ: ຜັກ, ໝາກໄມ້, ທັນຍາພືດເຕັມເມັດ, ຊີ້ນບໍ່ຕິດ, ແລະຖົ່ວຕ່າງໆ, ສາມາດຊ່ວຍຮັກສາຄວາມສົມດຸນ (balance) ຂອງລະດັບນ້ຳຕານ. ການວາງແຜນອາຫານທີ່ດີແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງທີ່ສຳຄັນຂອງວິຖີຊີວິດ (lifestyle) ທີ່ມີສຸຂະພາບດີ.

ຄວາມສຳຄັນຂອງການອອກກຳລັງກາຍ ແລະ ວິຖີຊີວິດ

ນອກຈາກອາຫານແລ້ວ, ການອອກກຳລັງກາຍ (exercise) ຍັງເປັນປັດໃຈສຳຄັນໃນການຄວບຄຸມລະດັບນ້ຳຕານໃນເລືອດ. ການເຄື່ອນໄຫວຮ່າງກາຍຊ່ວຍໃຫ້ກ້າມເນື້ອດູດຊຶມກລູໂຄສຈາກເລືອດໄປໃຊ້ເປັນພະລັງງານ, ເຊິ່ງຊ່ວຍຫຼຸດລະດັບນ້ຳຕານ. ການອອກກຳລັງກາຍເປັນປະຈຳຍັງຊ່ວຍປັບປຸງຄວາມອ່ອນໄຫວຂອງຮ່າງກາຍຕໍ່ອິນຊູລິນ, ເຮັດໃຫ້ອິນຊູລິນເຮັດວຽກໄດ້ດີຂຶ້ນ. ການມີວິຖີຊີວິດ (lifestyle) ທີ່ມີການເຄື່ອນໄຫວ, ພ້ອມດ້ວຍການນອນຫຼັບພຽງພໍແລະການຈັດການຄວາມຄຽດ, ແມ່ນພື້ນຖານຂອງການປ້ອງກັນ (prevention) ບັນຫາລະດັບນ້ຳຕານທີ່ບໍ່ສົມດຸນ. ຄວາມຜາສຸກ (wellness) ໂດຍລວມແມ່ນໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຈາກການປະຕິບັດເຫຼົ່ານີ້, ເຊິ່ງປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນສຸຂະພາບທີ່ຍືນຍົງ.

ການຕິດຕາມ ແລະ ການຄຸ້ມຄອງລະດັບນ້ຳຕານ

ສຳລັບບາງຄົນ, ໂດຍສະເພາະຜູ້ທີ່ມີຄວາມສ່ຽງຕໍ່ພະຍາດເບົາຫວານ ຫຼື ຜູ້ທີ່ເປັນພະຍາດເບົາຫວານແລ້ວ, ການຕິດຕາມ (monitoring) ລະດັບນ້ຳຕານໃນເລືອດເປັນປະຈຳແມ່ນສິ່ງຈຳເປັນ. ນີ້ອາດຈະກ່ຽວຂ້ອງກັບການກວດເລືອດຢູ່ເຮືອນດ້ວຍເຄື່ອງກວດນ້ຳຕານ ຫຼື ການກວດເລືອດຢູ່ໂຮງໝໍ. ການຕິດຕາມຊ່ວຍໃຫ້ບຸກຄົນເຂົ້າໃຈວ່າປັດໃຈຕ່າງໆເຊັ່ນ: ອາຫານ, ການອອກກຳລັງກາຍ, ແລະຄວາມຄຽດ ມີຜົນຕໍ່ລະດັບນ້ຳຕານຂອງພວກເຂົາແນວໃດ. ຈາກຂໍ້ມູນນີ້, ພວກເຂົາສາມາດປັບປ່ຽນວິຖີຊີວິດ ແລະ ວາງແຜນການຄຸ້ມຄອງ (management) ຮ່ວມກັບຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານສຸຂະພາບ. ການປ້ອງກັນ (prevention) ພາວະແຊກຊ້ອນໃນໄລຍະຍາວແມ່ນຂຶ້ນກັບການຄຸ້ມຄອງທີ່ມີປະສິດທິຜົນແລະການດູແລສຸຂະພາບຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

ການຮັກສາລະດັບນ້ຳຕານໃນເລືອດໃຫ້ຢູ່ໃນລະດັບທີ່ດີແມ່ນມີຄວາມສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ສຸຂະພາບທີ່ແຂງແຮງ ແລະ ຄວາມເປັນຢູ່ທີ່ດີ. ໂດຍການເຂົ້າໃຈບົດບາດຂອງກລູໂຄສແລະອິນຊູລິນ, ການເລືອກອາຫານທີ່ມີປະໂຫຍດ, ການອອກກຳລັງກາຍເປັນປະຈຳ, ແລະ ການຕິດຕາມລະດັບນ້ຳຕານຢ່າງສະໝ່ຳສະເໝີ, ບຸກຄົນສາມາດຄວບຄຸມສຸຂະພາບຂອງຕົນເອງໄດ້ດີຂຶ້ນ. ການປະຕິບັດວິຖີຊີວິດທີ່ມີສຸຂະພາບດີເຫຼົ່ານີ້ຈະຊ່ວຍສົ່ງເສີມຄວາມສົມດຸນຂອງພະລັງງານແລະເມຕາບໍລິຊຶມ, ເຮັດໃຫ້ຮ່າງກາຍສາມາດເຮັດວຽກໄດ້ຢ່າງເຕັມທີ່ ແລະ ຫຼຸດຄວາມສ່ຽງຂອງບັນຫາສຸຂະພາບທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບລະດັບນ້ຳຕານທີ່ບໍ່ສົມດຸນ.